စိုက်ပျိုးရေးဒရုန်းများနှင့် ရိုးရာဆေးဖြန်းနည်းလမ်းများကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်း

၁။ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု ထိရောက်မှု

စိုက်ပျိုးရေးဒရုန်းများ : စိုက်ပျိုးရေးဒရုန်းများ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားပြီး တစ်ရက်အတွင်း မြေဧကရာပေါင်းများစွာကို ဖုံးအုပ်နိုင်သည်။အာအိုလန် AL၄-၃၀ဥပမာအားဖြင့် အပင်ကာကွယ်ရေးဒရုန်း။ စံလည်ပတ်မှုအခြေအနေများတွင် တစ်နာရီလျှင် ဧက ၈၀ မှ ၁၂၀ အထိ လွှမ်းခြုံနိုင်သည်။ ၈ နာရီကြာ ပက်ဖျန်းခြင်းလုပ်ငန်းအပေါ် အခြေခံ၍ ဧက ၆၄၀ မှ ၉၆၀ အထိ ပိုးသတ်ဆေးပက်ဖျန်းခြင်းလုပ်ငန်းကို ပြီးမြောက်နိုင်သည်။ ၎င်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ဒရုန်းသည် မြန်ဆန်စွာပျံသန်းနိုင်ပြီး မြေပြင်နှင့် သီးနှံတန်းအကွာအဝေးကဲ့သို့သော အချက်များဖြင့် ကန့်သတ်မခံရဘဲ သတ်မှတ်ထားသောလမ်းကြောင်းအတိုင်း တိကျစွာလည်ပတ်နိုင်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး ပျံသန်းမှုအမြန်နှုန်းကို တစ်စက္ကန့်လျှင် ၃ မီတာမှ ၁၀ မီတာအကြား ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ချိန်ညှိနိုင်သည်။

ရိုးရာပက်ဖြန်းနည်းရိုးရာလက်စွဲကျောပိုးအိတ်ဖြန်းဆေးစက်များ၏ ထိရောက်မှုမှာ အလွန်နည်းပါးပါသည်။ ကျွမ်းကျင်လုပ်သားတစ်ဦးသည် တစ်နေ့လျှင် ပိုးသတ်ဆေး ၅-၁၀ မြူခန့် ဖြန်းနိုင်သည်။ လက်စွဲဖြန်းဆေးသည် လေးလံသောဆေးဘူးများကို သယ်ဆောင်ခြင်း၊ ဖြည်းဖြည်းချင်းလမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် သီးနှံများကိုရှောင်ရှားရန် လယ်ကွင်းများအကြား သွားလာခြင်းတို့ လိုအပ်သောကြောင့် အလုပ်သမားအင်အား မြင့်မားပြီး ထိရောက်သောလည်ပတ်မှုကို ရေရှည်ထိန်းသိမ်းရန် ခက်ခဲသည်။ ရိုးရာထွန်စက်ဖြင့်ဆွဲသော ဘောင်ဖြန်းဆေးစက်သည် လက်စွဲဖြန်းဆေးထက် ပိုမိုထိရောက်သော်လည်း လမ်းအခြေအနေနှင့် လယ်ကွင်းရှိ မြေကွက်အရွယ်အစားကြောင့် အကန့်အသတ်ရှိသည်။ သေးငယ်ပြီး မညီမညာဖြစ်နေသော မြေကွက်များတွင် လည်ပတ်ရန် အဆင်မပြေဘဲ လှည့်ပတ်ရန် အချိန်ယူရသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် လည်ပတ်ဧရိယာမှာ တစ်နာရီလျှင် ၁၀-၃၀ မြူခန့်ရှိပြီး လည်ပတ်ဧရိယာမှာ တစ်နေ့လျှင် ၈၀-၂၄၀ မြူခန့် ၈ နာရီကြာ ရှိသည်။

၂။ လူ့ကုန်ကျစရိတ်

Aစိုက်ပျိုးရေးဒရုန်းများ မောင်းနှင်ရန် လေယာဉ်မှူး ၁-၂ ဦးသာ လိုအပ်ပါသည်စိုက်ပျိုးရေးဆေးဖြန်းဒရုန်းများပရော်ဖက်ရှင်နယ်လေ့ကျင့်မှုပြီးနောက်၊ လေယာဉ်မှူးများသည် စစ်ဆင်ရေးများလုပ်ဆောင်ရန် ဒရုန်းများကို ကျွမ်းကျင်စွာ မောင်းနှင်နိုင်သည်။ လေယာဉ်မှူးများ၏ ကုန်ကျစရိတ်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် တစ်ရက် သို့မဟုတ် လည်ပတ်ဧရိယာအလိုက် တွက်ချက်သည်။ လေယာဉ်မှူး၏ လစာမှာ တစ်နေ့လျှင် ယွမ် ၅၀၀ ဖြစ်ပြီး မြေဧက ၁၀၀၀ ကို လည်ပတ်သည်ဟု ယူဆပါက ဧကတစ်ခုလျှင် လေယာဉ်မှူးကုန်ကျစရိတ်မှာ ယွမ် ၀.၅ ခန့်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဒရုန်းဆေးဖြန်းခြင်းသည် လူအင်အားများစွာ သက်သာစေရန် မလိုအပ်ပါ။

ရိုးရာပက်ဖြန်းနည်းကျောပိုးအိတ်ဖြင့် ဆေးဖြန်းခြင်းသည် လူအင်အားများစွာ လိုအပ်ပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အလုပ်သမားတစ်ဦးသည် တစ်နေ့လျှင် မြေဧက ၁၀ ဧကကို ဆေးဖြန်းပါက လူ ၁၀၀ လိုအပ်ပါသည်။ လူတစ်ဦးလျှင် တစ်နေ့လျှင် ယွမ် ၂၀၀ ဖြင့် လုပ်အားခ ပေးဆောင်ပါက လုပ်အားခ တစ်ခုတည်းမှာပင် ယွမ် ၂၀၀၀၀ အထိ မြင့်မားပြီး တစ်ဧကလျှင် လုပ်အားခ ယွမ် ၂၀ ကုန်ကျပါသည်။ ထွန်စက်မောင်းနှင်သည့် boom ဆေးဖြန်းစက်ကို အသုံးပြုလျှင်ပင် မောင်းနှင်သူနှင့် လက်ထောက်များ အပါအဝင် အနည်းဆုံး လူ ၂-၃ ဦး လိုအပ်ပြီး လုပ်အားခ ကုန်ကျစရိတ်မှာ မြင့်မားနေဆဲဖြစ်သည်။

၃။ အသုံးပြုသော ပိုးသတ်ဆေးပမာဏ

Aစိုက်ပျိုးရေးဒရုန်းများ : စိုက်ပျိုးရေးဒရုန်းများသေးငယ်ပြီး တစ်ပြေးညီ အစက်အပြောက်များဖြင့် ပမာဏနည်းသော ပက်ဖျန်းနည်းပညာကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သီးနှံများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပိုးသတ်ဆေးများကို ပိုမိုတိကျစွာ ပက်ဖျန်းနိုင်ပါသည်။ ပိုးသတ်ဆေးများ၏ ထိရောက်သောအသုံးပြုမှုနှုန်းမှာ နှိုင်းယှဉ်မြင့်မားပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ၃၅% မှ ၄၀% အထိ ရောက်ရှိပါသည်။ ပိုးသတ်ဆေးများကို တိကျစွာ ပက်ဖျန်းခြင်းဖြင့် အသုံးပြုသော ပိုးသတ်ဆေးပမာဏကို ၁၀% မှ ၃၀% အထိ လျှော့ချနိုင်ပြီး ကာကွယ်ခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သေချာစေပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့် စပါးပိုးမွှားများနှင့် ရောဂါများကို ကာကွယ်ခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းတွင် ရိုးရာနည်းလမ်းသည် မြူတစ်မြူလျှင် ပိုးသတ်ဆေး ၁၅၀ မှ ၂၀၀ ဂရမ် လိုအပ်ပြီး အသုံးပြုမှုစိုက်ပျိုးရေးဒရုန်းများတစ်ယူနစ်လျှင် ၁၀၀ မှ ၁၅၀ ဂရမ်သာ လိုအပ်ပါသည်။

ရိုးရာပက်ဖြန်းနည်းလမ်းများလက်ကိုင်ကျောပိုးအိတ်ဖြန်းစက်များတွင် မညီမညာဖြန်းခြင်း၊ အကြိမ်ကြိမ်ဖြန်းခြင်းနှင့် လွဲချော်ဖြန်းခြင်းများ မကြာခဏဖြစ်ပွားလေ့ရှိပြီး ပိုးသတ်ဆေးများ အလဟဿဖြစ်စေပြီး ထိရောက်သောအသုံးပြုမှုနှုန်းမှာ ၂၀% မှ ၃၀% ခန့်သာရှိသည်။ ထွန်စက်ဖြင့်ဆွဲယူသော boom ဖြန်းစက်များတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဖြန်းလွှမ်းခြုံမှုရှိသော်လည်း နော်ဇယ်ဒီဇိုင်းနှင့် ဖြန်းဖိအားကဲ့သို့သော အချက်များကြောင့် ပိုးသတ်ဆေးများ၏ ထိရောက်သောအသုံးပြုမှုနှုန်းမှာ ၃၀% မှ ၃၅% သာရှိပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သော ထိန်းချုပ်အကျိုးသက်ရောက်မှုရရှိရန် ပိုးသတ်ဆေးပမာဏ ပိုမိုလိုအပ်လေ့ရှိသည်။

၄။ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဘေးကင်းရေး

Aစိုက်ပျိုးရေးဒရုန်းများ : လေယာဉ်မှူးသည် လည်ပတ်မှုဧရိယာမှ ဝေးကွာသော ဘေးကင်းသောနေရာတွင် အဝေးထိန်းစနစ်ဖြင့် ဒရုန်းများကို ထိန်းချုပ်ပြီး လူများနှင့် ပိုးသတ်ဆေးများ တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မှုကို ရှောင်ရှားကာ ပိုးသတ်ဆေးအဆိပ်သင့်မှုအန္တရာယ်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချပေးပါသည်။ အထူးသဖြင့် ပူပြင်းသောရာသီဥတု သို့မဟုတ် ပိုးမွှားနှင့် ရောဂါများ မြင့်မားစွာ ဖြစ်ပွားနေချိန်တွင် ၎င်းသည် အော်ပရေတာများ၏ ကျန်းမာရေးကို ထိရောက်စွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဒရုန်းများသည် တောင်တန်းများနှင့် မတ်စောက်သော ဆင်ခြေလျှောများကဲ့သို့သော ရှုပ်ထွေးသော မြေပြင်များတွင် လည်ပတ်နေချိန်တွင် လူများ ဝင်ရောက်ရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ လည်ပတ်မှုအတွင်း မတော်တဆမှုများ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို လျှော့ချပေးပါသည်။

ရိုးရာပိုးသတ်ဆေးဖြန်းနည်း: လက်ဖြင့် ကျောပိုးအိတ်ဖြင့် ပက်ဖျန်းသည့်အခါ အလုပ်သမားများသည် ပိုးသတ်ဆေးဘူးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ သယ်ဆောင်ရပြီး ပိုးသတ်ဆေးအစက်အပြောက်ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ရသောကြောင့် အသက်ရှူလမ်းကြောင်း၊ အရေပြားထိတွေ့မှုနှင့် အခြားလမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ပိုးသတ်ဆေးများကို အလွယ်တကူ စုပ်ယူနိုင်ပြီး ပိုးသတ်ဆေးအဆိပ်သင့်နိုင်ခြေ မြင့်မားပါသည်။ ထွန်စက်ဖြင့် ဆွဲယူသော ဘူးဖြန်းဆေးစက်များသည် လယ်ကွင်းတွင် လည်ပတ်သည့်အခါ စက်ချို့ယွင်းမှုကြောင့် မတော်တဆ ဒဏ်ရာရရှိခြင်းနှင့် လမ်းအခြေအနေ ရှုပ်ထွေးသော လယ်ကွင်းများတွင် မောင်းနှင်သည့်အခါ လိမ့်ကျသည့် မတော်တဆမှုများကဲ့သို့သော ဘေးကင်းရေးအန္တရာယ်အချို့လည်း ရှိပါသည်။

၅။ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိမှု

Aစိုက်ပျိုးရေးဒရုန်းများ : ၎င်းတို့သည် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်အမျိုးမျိုးနှင့် စိုက်ပျိုးမှုပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသော လယ်ယာမြေများတွင် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ပြန့်ကျဲနေသော လယ်ကွင်းငယ်များ၊ ပုံသဏ္ဍာန်မမှန်သော မြေကွက်များ သို့မဟုတ် တောင်ကုန်းများနှင့် တောင်ကုန်းများကဲ့သို့သော ရှုပ်ထွေးသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်များပင် ဖြစ်စေ၊စိုက်ပျိုးရေးဒရုန်းများ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင်၊ ဒရုန်းများသည် ပိုးသတ်ဆေးများကို တိကျစွာအသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် မတူညီသောသီးနှံများ၏ အမြင့်နှင့် ပိုးမွှားနှင့်ရောဂါများ ဖြန့်ဖြူးမှုအလိုက် ပျံသန်းမှုအမြင့်၊ ပက်ဖျန်းမှုကန့်သတ်ချက်များ စသည်တို့ကို ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ချိန်ညှိနိုင်ပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ သစ်သီးခြံတစ်ခုတွင်၊ ဒရုန်း၏ ပျံသန်းမှုအမြင့်နှင့် ပက်ဖျန်းပမာဏကို သစ်သီးပင်၏ အရွယ်အစားနှင့် အမြင့်ပေါ် မူတည်၍ ချိန်ညှိနိုင်ပါသည်။

ရိုးရာပက်ဖြန်းနည်းလမ်းများလက်စွဲကျောပိုးအိတ်ဆေးဖြန်းစက်များသည် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိသော်လည်း လုပ်အားများစွာအသုံးပြုရပြီး လယ်ယာမြေကြီးလုပ်ငန်းများအတွက် ထိရောက်မှုမရှိပါ။ ထွန်စက်ဖြင့်ဆွဲယူသော boom ဆေးဖြန်းစက်များသည် ၎င်းတို့၏ အရွယ်အစားနှင့် လှည့်ပတ်မှုအချင်းဝက်ကြောင့် အကန့်အသတ်ရှိသောကြောင့် လယ်ကွင်းငယ်များ သို့မဟုတ် ကျဉ်းမြောင်းသောတောင်ကြောများတွင် လည်ပတ်ရန်ခက်ခဲစေသည်။ ၎င်းတို့သည် မြေပြင်အနေအထားနှင့် မြေကွက်ပုံသဏ္ဍာန်အတွက် မြင့်မားသောလိုအပ်ချက်များရှိပြီး အခြေခံအားဖြင့် ရှုပ်ထွေးသော မြေပြင်အနေအထားတွင် လည်ပတ်နိုင်ခြင်းမရှိပါ။ ဥပမာအားဖြင့် ထွန်စက်များသည် လှေကားထစ်များကဲ့သို့သော မြေပြင်အနေအထားတွင် မောင်းနှင်လည်ပတ်ရန် ခက်ခဲသည်။

၆။ သီးနှံများအပေါ် သက်ရောက်မှု

Aစိုက်ပျိုးရေးဒရုန်းများ ဒရုန်းများ၏ ပျံသန်းမှုအမြင့်ကို ချိန်ညှိနိုင်ပြီး များသောအားဖြင့် သီးနှံထိပ်မှ မီတာ ၀.၅ မှ ၂ အကွာတွင် အသုံးပြုသည်။ အသုံးပြုထားသော ပမာဏနည်းသော ဖြန်းဆေးနည်းပညာသည် သီးနှံအပေါ် သက်ရောက်မှုနည်းပါးပြီး သီးနှံအရွက်နှင့် အသီးများကို အလွယ်တကူ မပျက်စီးစေသော အစက်အပြောက်များကို ထုတ်လုပ်ပေးသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ၎င်း၏ မြန်ဆန်သော ဖြန်းဆေးအမြန်နှုန်းနှင့် သီးနှံပေါ်တွင် အချိန်တိုတိုဖြင့် နေထိုင်နိုင်ခြင်းကြောင့် သီးနှံကြီးထွားမှုကို အနှောင့်အယှက် အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ စပျစ်စိုက်ပျိုးခြင်းတွင်စိုက်ပျိုးရေးဒရုန်းများပိုးသတ်ဆေးများ ပက်ဖျန်းသည့်အခါ စပျစ်သီးခိုင်များအပေါ် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပျက်စီးမှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်သည်။

ရိုးရာပက်ဖြန်းနည်းလမ်းများလက်စွဲကျောပိုးအိတ်ဆေးဖြန်းစက်သည် လယ်ကွင်းထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသည့်အခါ သီးနှံများကို နင်းခြေပြီး လဲကျခြင်း၊ ကျိုးခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ထွန်စက်ဖြင့်ဆွဲယူသော ဘွမ်းဆေးဖြန်းစက်သည် လယ်ကွင်းထဲသို့ လည်ပတ်ရန် ဝင်ရောက်လာသောအခါ ဘီးများသည် သီးနှံများကို ကြိတ်ချေနိုင်ဖွယ်ရှိပြီး၊ အထူးသဖြင့် သီးနှံကြီးထွားမှု၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် သီးနှံများကို ပိုမိုသိသာထင်ရှားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်စေပြီး သီးနှံအထွက်နှုန်းနှင့် အရည်အသွေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။